“Προσωπικά αντιλαμβάνομαι τη δημιουργία του ρούχου σαν μια αλχημική διαδικασία όπου η βασική «άμορφη» ύλη αποκτά υπόσταση, κίνηση και ταυτότητα..”

1)Πόσα χρόνια ασχολείσαι με το σχέδιο μόδας. Έχεις κάνει σπουδές;

Η ιστορία μου και η σχέση με το ρούχο είναι κάπως παράδοξη, ξεκινάει  πραγματικά αρκετά νωρίς και χωρίζεται σε δύο περιόδους, πρώιμη και μεταγενέστερη. Γεννηθείς το Μάιο του 1993 ξεκινάω να μασουλάω κάθε πιθανή ετικέτα από ρούχο ή αρκουδάκι, το 1995 ξεκινάω να δένω φιόγκο τα κορδόνια μου και το 1996-1998 περίπου από ηλικία 3 ετών η καθημερινή ασχολία ήτανε να ζωγραφίζω πριγκίπισσες και φορέματα.

Λίγο αργότερα άρχισα να αλλάζω ρούχα στις κούκλες μου, παρά να παίζω μαζί τους και να χρησιμοποιώ παλιά σεντόνια και παπλωματοθήκες που έβρισκα στα «ντουλάπια της μαμάς», δένοντάς τα γύρω από τη μέση μου με κορδέλες ώστε να δημιουργώ αυτοσχέδια φουρό. Άρχισα να φτιάχνω τα πρώτα μου απλά κοσμήματα και τέλος να ράβω πρόχειρα τα πρώτα ρούχα για της κούκλες μου, από πανάκια ή από άλλα ρούχα για κούκλες.

Η φάση αυτή διήρκησε μέχρι την ηλικία των 9-10, όταν κατά πρωτοβουλία ζήτησα από τους γονείς μου να μάθω πιάνο και μουσική αφήνοντας παντελώς τις πριγκίπισσες.  Φοίτησα στο Μουσικό Σχολείο Θεσσαλονίκης με «πόρωση» στη μελέτη Baroque μουσικής και ασχολήθηκα με τη σύνθεση New age πιανιστικής μουσικής, τη ζωγραφική και την κατασκευή κοσμημάτων.

Είχα κάπως αντιδραστική εφηβεία από ένα σημείο και μετά που με τράβηξε αρκετά από την πρώιμη τοποθέτηση σαφών επαγγελματικών στόχων. Βασική προϋπόθεση για να διαβάσω ή να κάνω κάτι ήτανε να με εμπνέει και να μου κινεί το ενδιαφέρον. Σαν έφηβη υπήρξα αντισυμβατική, αντιδραστική και εκκεντρική με Punk Εμφάνιση. Και πολλές φορές έφτιαχνα και μεταποιούσα τα ρούχα μου παρακινούμενη από το κίνημα «DiY» ( Do it Yourself). Έφτιαχνα κοσμήματα τα οποία έκθετα σε μικρά τοπικά παζάρια και αργότερα, για λίγα χρόνια τα καλοκαίρια στην Σαμοθράκη κάνοντας τις διακοπές μου.

Όταν έφτασα στην Τρίτη λυκείου στα 18 χωρίς καμία ιδιαίτερη κατεύθυνση, αφού έδωσα (κακώς) Πανελλήνιες και δεν πέρασα κάπου, έκανα ένα ταξίδι λίγους μήνες στην Ισπανία για να δουλέψω σε ένα Φεστιβάλ Κουκλοθέατρου. Όταν γύρισα πίσω κάθισα και σκέφτηκα τελείως λογικά: “Τι είναι αυτό που μπορεί να γίνει απόλυτα δημιουργικό, να έχει να κάνει με τη χειροποίητη τέχνη αλλά να έχει και περιθώρια εκσυγχρόνισης, να είναι πρακτικό και να έχει και βιοποριστικό χαρακτήρα;” Η κατάληξη του Brainstorming ήταν γρήγορη και εύκολη, όλα οδηγούσαν στο σχέδιο μόδας.

Αμέσως εισάχθηκα στο δεύτερο εξάμηνο στην ειδικότητα «Ειδικός Ενδυματολογίας και Σχεδίου Μόδας» στο ΙΕΚ Δέλτα Θεσσαλονίκης, αναπληρώνοντας παράλληλα το πρώτο. Μετά τη 2ετή «προκαταρτική» μου εκπαίδευση, άρχισα να κάνω τις πρώτες μικρές collection – πειράματα και αποφάσισα να ειδικευτώ στο Πατρόν. Συνέχισα τις σπουδές μου με ιδιωτικά μαθήματα ώστε να ολοκληρώσω και να εμπλουτίσω τις γνώσεις μου στο γυναικείο/αντρικό πατρόν και παράλληλα παρακολουθούσα σύντομα σεμινάρια διαφόρων και διαφορετικών τεχνικών όπως quilting, κατασκευή μαριονέτας, κοσμήματος, παραστατικές εφαρμοσμένες τέχνες και διάφορα άλλα.

Τo 2014 παράλληλα ξεκίνησα την ενασχόληση και με άλλα λογισμικά Σχεδίασης και Μουσικής Σύνθεσης όπως το Inkscape και το Αbleton Live καθως και δημιούργησα την πρώτη μου σελίδα στο facebook με χειροποίητες δημιουργίες (ρούχα και κοσμήματα macrame) με το χαρακτηριστικό ψευδώνυμο από τα εφηβικά χρόνια ChaosmatiC, εμπνευσμένο από την παντοτινή αγάπη μου για τη «θεωρία του χάους» που μελετά τη συμπεριφορά ορισμένων περίπλοκων συστημάτων. Επιπλέον από την προγενέστερη πεποίθησή μου ότι η «πραγματική» ζωή δεν παρομοιάζεται με ένα τραπέζι γεμάτο μπογιές στα κουτιά τους με ταμπέλες επάνω αλλά με πανδαισία χρωμάτων πάνω σε έναν καμβά –έργο αφηρημένης τέχνης όπου όλα επικοινωνούν και συνδέονται χαοτικά μεταξύ τους σε μια ιδιαίτερη αρμονία και τέλος ,το όνομά μου Mati-lda C-orales. “ChaosMatiC”.

Το 2015 φοίτησα για κάποιους μήνες στο ΤΕΙ του Πειραιά στο ιδιωτικό τμήμα Λογισμικού Βιομηχανικής Σχεδίασης και Κοπής Lectra/Modaris/Damiano. To 2015-16 εκπαιδεύτηκα για κάποιους μήνες στο ατελιέ μιας εξαιρετικής μοντελίστ πάνω στην υψηλή ραπτική και σε διαφορετική τεχνική πατρόν και συνδυάζοντας τις γνώσεις και τον πειραματισμό σε λίγο καλύτερο αποτέλεσμα δημιούργησα καινούργια σελίδα Chaosmatic C&A με χειροποίητα ρούχα και αξεσουάρ που πηγάζουν από τη φαντασία μου ή από την φαντασία φίλων με μότο «watch you dream cloth come true», την οποία ανανεώνω συνεχώς μέχρι σήμερα. To 2017 εκπαιδεύτηκα στο ΙΕΚ KEME στα προγράμματα της Adobe (Photoshop/illustrator/indesign) και ξεκίνησα τα πρώτα μου «σοβαρά» ψηφιακά τυπώματα. To 2018 άρχισα να ασχολούμαι παράλληλα με το Internet Marketing. Είμαι 25 συνεχώς υπό βελτίωση και η συνέχεια έπεται….

2)Τι είναι αυτό που χαρακτηρίζει τις δημιουργίες σου;

Αυτό που χαρακτηρίζει τις δημιουργίες μου είναι ότι είναι κυρίως μοναδικές και διαφορετικές μεταξύ τους, τα υλικά και τα υφάσματα προκύπτουν από «κυνήγι θησαυρού» και ένας «τίτλος- ιστορία» συνοδεύει την κάθε δημιουργία. Προσωπικά το αντιλαμβάνομαι σαν μια αλχημική διαδικασία όπου χρησιμοποιεί κανείς μια βασική «άμορφη» ύλη για να δώσει μορφή σε κάτι που θα αποκτήσει υπόσταση, κίνηση και ταυτότητα…

Κάτι ζωντανό. Κάποια ρούχα είναι παντελώς μοναδικά, άλλα αναβιώνουν 2-4  re-make και άλλα είναι «By-request». Τα υφάσματα και τα υλικά προκύπτουν από την επιθυμία του ενδιαφερόμενου ή  συνήθως από προσωπική αναζήτηση. Ρετάλια, κομμάτια ,υφάσματα πάντως τύπου, ακόμα και ρούχα ανακυκλωμένα ( σε καλή κατάσταση) … Τείνουν να παίρνουν μορφή στα χέρια μου.

Επίσης το κάθε ρούχο έχει τον/την «αυθεντικό/η» ιδιοκτήτη του, που στη περίπτωση που δεν είναι κάποια προσωπική παραγγελία, δεν γνωρίζω ποιος/ποια είναι όταν φτιάχνω το ρούχο αλλά με μαγικό τρόπο «συναντιούνται» αργά ή γρήγορα και η σύνδεση μεταξύ τους είναι εμφανής. Οι πιο ιδιαίτερες δημιουργίες μου μέχρι τώρα στο σύντομο διάστημα της εντατικής ασχολίας μου με το «δημιουργικό ρούχο» τελικά ακόμα και μετά από καιρό, προορίζονταν για μαγικούς ανθρώπους από διάφορες χώρες, που αγκάλιασαν τις δημιουργίες σαν «δεύτερο δέρμα», γεγονός που αποτέλεσε και αποτελεί για μένα μια μεγάλη συναισθηματική ικανοποίηση και μου δίνει δύναμη να συνεχίζω αυτό που κάνω, ακόμα και αν δεν είναι ακόμα βιώσιμο, ειδικά στην Ελλάδα του 2018.

3)Ποια είναι τα χρώματα και τα μοτίβα που χρησιμοποιείς;

 

Αν και δεν υπάρχει κάποιος περιορισμός σ’ αυτό το κομμάτι, ταυτόχρονα, νοιώθω πώς τελικά ίσως και να υπάρχει. Έχει να κάνει με τα υφάσματα και τα υλικά που προκύπτουν από την αναζήτηση, με την έμπνευση και με την εικόνα-μορφή που πλαισιώνεται στο μυαλό μου ή το μυαλό του ενδιαφερόμενου. Τα μοτίβα προκύπτουν τυχαία δεδομένου αυτού.

Πολλές φορές, χρησιμοποιώ μια αγαπημένη τεχνική που ονομάζω “Free Hand”  και που συνεπάγεται της αυθόρμητης έμπνευσης, η οποία διαμορφώνεται κατά την διαδικασία υλοποίησης της, χωρίς να προϋπάρχει κάποιο σχέδιο απαραίτητα.Τεχνική από την οποία προκύπτουν  και διάφορες καινούργιες ιδέες.

Προσωπικά έχω μία ιδιαίτερη προτίμηση στις κουκούλες και ιδιαίτερα τις μεγάλες. Επίσης αγαπώ τα γιλέκα και τις

δαντέλες, τα ρέλια και τα σιρίτια. Χρωματικά έχω κυρίως μία ιδιαίτερη προτίμηση για το μπλε και τις αποχρώσεις του μέχρι το πετρόλ, το μοβ,το μαύρο και γενικά τις ψυχρές αποχρώσεις και χρωματισμούς. Δεν σημαίνει όμως ότι δεν πειραματίζομαι και με πιο θερμά και γήινα χρώματα και αποχρώσεις.

 

4)Ποιες είναι οι επιρροές σου;  Ποια δεκαετία θεωρείς καλύτερη ως προς την μόδα;

Οι επιρροές μου προκύπτουν από ένα σύνολο ανθρώπων, εμπειριών, βιωμάτων, εικόνων, γνώσεων και φάσεων της ζωής μου. Τη ζωή την ίδια δηλαδή «προ, παράλληλα  και μετά» από μένα. Αντλώ έμπνευση από τις περισσότερες πτυχές της ιστορίας και από την αισθητική άλλων εποχών όπως τον μεσαίωνα, το μπαρόκ, το ροκοκό, τον εξπρεσιονισμό ,τον φουτουρισμό κ.α. Από αρχαίους πολιτισμούς, καθώς και από μύθους, παραμύθια, φανταστικούς κόσμους

, θέατρο και κουκλοθέατρο, σειρές και ταινίες κυρίως επιστημονικής φαντασίας, την μουσική καθώς και από άλλες μορφές τέχνης…

Τέλος, έχω μια ιδιαίτ

ερη σύνδεση με την κελτική κουλτούρα καθώς κατάγομαι κατά το ήμισυ από την Χώρα των Βάσκων στη Βόρεια Ισπανία και έχω μια αγάπη για τα ξωτικά, τη φύση, και το «διάστημα» παράλληλα όμως και για την τεχνολογία, τις επιστήμες και τη δημιουργική χρήση της. Μεγάλη επιρροή πλέον στη ζωή μου τα τελευταία χρόνια, αποτελεί και η ηλεκτρονική μουσική, οι ψηφιακές τέχνες και τα «visual Arts». Δεν παρακολουθώ την «τρεχούμενη» Μόδα, παρόλα αυτά εφαρμόζω κάποιες τάσεις της ασυναίσθητα με τον δικό μου τρόπο.

Η καλύτερη για μένα δεκαετία στη Μόδα που συνδυάζει την άνεση και την καλαισθησία του γυναικείου σώματος είναι αυτή των 50s. Ως προς την αισθητική- ποιοτική μεγαλόπρεπη όψη του ρούχου χωρίς πάντα να είναι άνετο πάμε αιώνες προς τα πίσω.

Ευτυχώς στο 2018 μπορούμε να συνδυάσουμε λίγο απ’ όλα. Δυστυχώς ενώ η τεχνολογία των υφασμάτων έχει αναπτυχθεί η ποιότητα και η αισθητική έχουν πέσει λόγω της μαζικότητας.

Από γνωστούς σχεδιαστές θαυμάζω τον Dior για την ποικιλία και την καλαισθησία του ως προς τη γυναίκα, την Κοκό Σανέλ για την αντισυμβατικότητα και την απλότητά της. 

Τον Victor Prouvé με το “Φόρεμα – Έργο τέχνης Riverside in Spring” που γνώρισα πρόσφατα, τον Alex Mcqueen για τις εκλεπτυσμένες εμπνευσμένες δημιουργίες του, τον Issey Miyake για τη γεωμετρικότητά του, το layering και τα οπτικά illusions..   όπως και κάμποσους ακόμα…

5)Ποια είναι η γνώμη σου για τις εκπομπές μόδας;

 

Η απάντηση που θα δώσω σ’ αυτήν την ερώτηση θα είναι ειλικρινής και καθαρά προσωπική. Αποφεύγω να βλέπω πολύ τηλεόραση. Δεν θεωρώ πώς αποτελεί ποιοτικό media ενημέρωσης. Θέλω να είμαι δημιουργός της δικής μου πραγματικότητας και το εργαλείο μου κυρίως είναι το internet.

Πάραυτα βλέπω ανά καιρούς τυχαία τις εκπομπές Μόδας που παίζουν στην ελληνική τηλεόραση και δεν μπορώ να πω πως είμαι φαν, πλην του project runaway σαν θεσμό. Θεωρώ ως επί το πλείστον πως υποβιβάζουν την γυναίκα και την αξία της, πως δεν προωθούν την καλαισθησία της με ουσιαστικό τρόπο, δίνοντας την αίσθηση του ψεύτικου, του επιτηδευμένου, του μη αυθεντικού, του «περιτύλιγμα δίχως περιεχόμενο» θέτοντας ατυχή πρότυπα για τις νεότερες «γυναίκες» και προωθώντας την επικριτική στάση ,τον “κομπλεξισμό” και τον «κακό» ανταγωνισμό.

Από την άλλη, δυστυχώς, αποτελούν ένα αρκετά καλό μέσο προβολής και δικτύωσης στην ευρύτερη κοινωνία.

 

6)Για ποια ελληνίδα θα ήθελες να ράψεις ρούχα;

 

Όπως προανέφερα δεν είμαι φαν της τηλεόρασης και Showbiz. Δεν έχω ανιχνεύσει κάποια συγκεκριμένη ελληνίδα σταρ που να μοιάζει στα μάτια μου πιο ιδιαίτερη και πιο αυθεντική από τους μαγικούς ανθρώπους της καθημερινότητας που κυκλοφορούν ανάμεσα μας.

Ο σκοπός μου μακροπρόθεσμα είναι να μπορώ να δώσω τη δυνατότητα, στον καθένα, να μπορεί να είναι πραγματικά ο εαυτός του, ο «αυτό-δημιουργός» της πραγματικότητας και της όψης του, του προσωπικού του στυλ και επιπλέον θα ήθελα τα ρούχα να είναι οργανικά-βιοδιασπώμενα επιτέλους κάποια στιγμή. Η βιομηχανία της μόδας αποτελεί ήδη την δεύτερη πιο ρυπογόνα δραστηριότητα στον πλανήτη.

Γενικότερα και για την ώρα θέλω να σχεδιάσω και να ράψω για όποια/ον είναι αρκετά γενναία/ος να είναι ο εαυτός της/του και να ξεχωρίσει με την αυθεντικότητα της/του, ανεξαρτήτως διασημότητας και φήμης.

Όσο για την υλοποίηση του μακροπρόθεσμου στόχου ελπίζω στο να βρεθούν στον δρόμο μου οι σωστοί χρηματοδότες και συνεργάτες με όραμα στο μέλλον για να τον πλαισιώσουμε και να τον απογειώσουμε.. Έως τότε η ιδέα προχωράει μοναχικά, αργά και σταδιακά σε μικρή κλίμακα.

 

Link selidas sto facebook : https://www.facebook.com/ChaosmatiClothing

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *