Θέλω εσύ που λες ότι δεν ψάχνεις το άλλο σου μισό γιατί είσαι ολόκληρος, να κοιτάξεις το μέσα σου κατάματα και να του πεις πως δεν χρειάζεσαι κανέναν.

Ότι δεν έχεις περάσει ποτέ από την βάσανο της ανάγκης, ότι είσαι αυθύπαρκτος, ψυχικώς υγιής και ακράδαντα σταθερός, αλλά και ικανός να ζήσεις την ζωή σου υπέροχα με τον εαυτό σου ως μοναδικό συνταξιδιώτη. Πως, αν ποτέ βρεθεί κάποιος στο δρόμο σου, θα είναι απλώς μια ακόμα χειραποσκευή, ένα διακοσμητικό σε ρόλο δορυφόρου.

Λοιπόν, σου έχω νέα, αλλά για να σου τα πω, θα πρέπει πρώτα να ξυπνήσεις από το όνειρο που εσύ ο ίδιος επέβαλες στον άτολμο εαυτό σου.

Μισοί είμαστε ρε, και ένα τέταρτο και ένας κόκκος άμα λάχει.

Δεν είναι κακό να έχεις ψυχικές εσοχές και προεξοχές και να ψάχνεις κάπου να κουμπώσεις.

Κακό είναι να μην το παραδέχεσαι, κακό είναι να θέλεις, αλλά να αντιστέκεσαι, διαλέγοντας τον άκρατο εγωισμό που σε κάνει πιο ελλιπή από ό,τι ήδη είσαι και αυτό για χάρη μιας ανόητης δηθενιάς και μιας ανωφελούς υπερηφάνειας.

Ολόκληροι αρχίζουμε να γινόμαστε την στιγμή που παραδεχόμαστε την έλλειψη και σπεύδουμε να αναζητήσουμε εκείνο που θα συμπληρώσουμε και θα μας συμπληρώσει στο πλαίσιο της αμοιβαιότητας, της προσωπικής ανέλιξης και προόδου, της Αγάπης, της Συμπόρευσης και της Συναλληλίας.

Κανείς δεν είναι πλήρης ως την χαραγή μάτια μου, ο Θεός -διόλου τυχαία- τα έχει ζωγραφίσει έτσι.

Αν, τώρα που είσαι παρά κάτι ολόκληρος -και γι’ αυτό υποκείμενος στην ανάγκη του αλτρουισμού του κόσμου, τολμάς να αγκαλιάζεις σφιχτά το εγωιστικό σου πάθος και να γαντζώνεσαι σε αυτό, σκέψου τι φιλαυτία θα σε μάστιζε αν η Πλάση δε σου είχε αφήσει μερικά κενά που χρήζουν πλήρωσης. Θα ήσουν απόλυτα καταδικασμένος σε θανατηφόρο δόση μοναξιάς, γιατί εκεί σε οδηγεί ο εγωκεντρισμός σου.

Όχι, δεν είσαι ολόκληρος, δεν είσαι τέλειος, δεν είσαι πλήρης.

Ολόκληρο και τέλειο σημαίνει τελειωμένο και άρα νεκρό, χωρίς καμιά δυνατότητα ανάνηψης. Όσο ζεις, θα χρειάζεσαι τους άλλους και εκείνοι εσένα.

Αυτό σου δίνει την ευκαιρία να προσφέρεις και να προσφερθείς, να δώσεις και να λάβεις, να αγαπήσεις, να λατρευτείς, να γίνεις πομπός και δέκτης.

Ναι, ευτυχώς για όλους, είμαστε μισοί και αυτό λέγεται λύτρωση και είναι η μαγιά για να φτιαχτεί Αγάπη.

 

“Αγάπης και Έρωτα γωνιά”

Δέσποινα Παπαδημοπούλου

“Σε πείσμα των καιρών, αθεράπευτα ρομαντική και ευαίσθητη, ένα κράμα από φωτιά και ποίηση, πάθος και ποθοσύνη. Καλλιτέχνης με την ευρύτερη έννοια του όρου, με απύθμενη λαχτάρα για δημιουργία κάθε είδους, με αστείρευτη αγάπη για ταξίδια του σώματος, του νου και της καρδιάς. Φιλομαθής, βιβλιοθηρική, μουσικολάτρης, θαλασσομανής και ζωόφιλη. Παντοτινή υπέρμαχος του Έρωτα με αγαπημένη συλλογή εκείνη των συναισθημάτων.”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *