Το τίμημα του να είσαι γυναίκα

Το να είσαι γυναίκα δεν είναι εύκολη υπόθεση. Νομίζω ότι δεν είναι καν υπόθεση. Είναι περιπέτεια που ξεκινάει εκεί κάπου στο νηπιαγωγείο. Τότε ήταν η πρώτη φορά που αντιληφθήκαμε τη διαφορά ανάμεσα σε εμάς και στο άλλο φύλλο.

Και λίγα χρόνια αργότερα αρχίσαμε να συνειδητοποιούμε το τίμημα του να είσαι γυναίκα. Μέσα από τις αλλαγές που συμβαίνουν στο σώμα, τον πόνο που νιώθουμε κάθε μήνα αλλά και τις διαδικασίες στις οποίες υποβάλουμε τον εαυτό μας προκειμένου να είμαστε όμορφες και επιλέξιμες από το άλλο φύλλο.

Από την αρχή της έμμηνου ρήσεως, το γυναικείο σώμα βιώνει έναν πόνο πρωτόγνωρο και οι ορμόνες μοιάζουν με δείκτη χρηματιστηρίου. Limit up, limit down. Και δυστυχώς αυτά τα σκαμπανεβάσματα δεν διαρκούν μόνο εκείνες τις μέρες. Στη συνέχεια το μενού εμπλουτίζεται και με άλλου είδους “βασανιστήρια”. Αποτρίχωση με ξυράφι, κερί ή λέιζερ, καθαρισμός προσώπου, μικρές ή μεγάλες αισθητικές παρεμβάσεις και όλα αυτά για να υπηρετήσουμε επάξια τον ρόλο μας ως θηλυκά. Για να αρέσουμε και να εντυπωσιάσουμε…Εμάς, τον καθρέφτη μας αλλά και τον στόχο μας, που δεν είναι άλλος από το άλλο φύλλο.

Δε θα αναφερθώ βέβαια στις άκαρπες προσπάθειες που κάνουμε για να σχηματίσουμε εκείνη την πολυπόθητη γραμμή του eye-liner ούτε στον πονο που νοιώθουν τα νύχια απο το μπαφερ και τον τροχό.

Πολλές φορές αναρωτιέμαι πώς θα ένιωθε ένας άντρας αν έπρεπε να ζήσει όλα τα παραπάνω; Φανταστείτε έναν άντρα να κάνει αποτρίχωση με κερί για πρώτη φορά. Θα πονέσει περισσότερο και από εκείνη την φορά που έπαθε διάστρεμμα ενώ έπαιζε μπάλα. Θα νομίζει ότι χρειάζεται χειρουργείο. Επίσης είμαι σίγουρη ότι στο άκουσμα της λέξης  «τροχός» θα σκεφτόταν στη χειρότερη το γνωστό τηλεπαιχνίδι ” Τροχό της Τύχης”, άντε στην καλύτερη τον τροχό του οδοντιάτρου. Δεν το συζητώ δε τους συνειρμούς που θα έκανε με τη λέξη «μπάφερ».

Ο συναρπαστικός κόσμος της ομορφιάς κυριαρχείται απο μία έντονη φυλαρέσκεια, που ξεκινάει απο τη διάθεση του θηλυκού να αρέσει και να γοητεύει τα πλήθη ως αλλη Αφροδίτη.

Αν οι άντρες γνώριζαν τις θυσίες που κάναμε και τα “βασανιστήρια” που περνάμε για χάρη τους, ίσως, να μας εκτιμούσαν περισσότερο.

Για ενα αρσενικό γίνονται όλα και ας λέμε οτι τα κάνουμε ολα αυτά για εμάς!

Δεν γνωρίζω ποιό είναι το τίμημα του να είσαι άντρας…

Το τίμημα, όμως, του να είσαι γυναίκα είναι μια περιπέτεια με …πολύ πόνο…

Γι αυτό λέω, πονάμε για να μας αγαπάνε (σαν λαϊκό άσμα ακούστηκε)

Ευαγγελία Τζιάκα

 

 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *